مثل یک حشره ی بی ارزش ‏،‏
برای هیچ و پوچ میمیرن ‏.‏
و این واقعیّت دنیاست ‏.‏
سزاوار ذرّه ای بخشش نیستن ‏.‏
اونا طمع قدرت دارن ‏،‏
و ناله میکنن ‏.‏
هرچند ‏،‏
من درکشون نمیکنم ‏.‏
این قدرت بزرگ چیه ؟
چرا برای پیدا کردن اون میجنگید ؟
انتقام گرفتن تو
منو متوجّه چیزی میکنه ‏،‏
روستایی پر از کابوس و درد ‏.‏
زيرنويس از elfelfelf http‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏//forums‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏animworld‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏net/
♬ مرا بر افروز ♬
♬ واقعیّتی رو قبول کن کن آشکار است ♬
♬ احساساتی رو که پنهان کردی ‏‏‏‏،‏‏‏‏ آزاد کن ♬
♬ پس اگر سرنوشت اجتناب ناپذیر باشد ‏‏،‏‏ چه میشود ♬
♬ کسی نمیتواند پیش بینی کند چه اتّفاقی خواهد افتاد ♬
♬ با تمام توانم در برابر آن مبارزه میکنم ♬
♬ آینده ای را که در چشمانت میبینم ♬
♬ در دستانم نگاه خواهم داشت ♬
♬ وجودت را فریاد بزن ♬
♬ فریاد بزن ♬
♬ هر مشکلاتی در پیش باشد ♬
♬ منتظرش میمانیم ♬
♬ مرا برافروز ♬
میزارم تو حالش رو بگیری ‏،‏ نیتونو ‏.‏
باشه ‏،‏ بدرود ‏.‏
شانس خوبیه ‏.‏
باشه ‏.‏
هم زمانی ‏.‏
دیدمش ‏.‏
خوبه ‏.‏‏.‏‏.‏
مشیر ویرانگر سابراک ‏،‏ دشمن ترسناکیه ‏.‏
اون میخواست شهر میساکی رو از بین ببره
با فتق کردن بدنش که با کل شهر مخلوط شده بود ‏،‏
با درک بالاش ‏،‏ خودش رو شبیه یک انسان کرده بود ‏.‏
هرچند ‏.‏‏.‏‏.‏
وجودش خطرناک بود ‏.‏
پس اون از چنگم فرار کرد ‏.‏
از اسارت رها شده
و شکارچی های دیگه رو با خودش آورده ‏.‏
بنظر میرسه انتظار داشتید من باشم ‏،‏
اون حمله باعث کمی آسیب شد ‏.‏
هیچ وقت همه چی بر وفق مراد نیست ‏.‏
بالاخره انجامش دادیم ؟
آخرش به این معبد رسیدیم ؟
بنظر همه چیز آماده میاد ‏.‏
خیلی عجله دارید ‏.‏
نمیتونیم از اینجا جنگ رو ببینیم ‏.‏
دوست دارم هرچی سریعتر این کار تمام بشه ‏.‏
چه مزخرف ‏!‏
بالاخره به این گنجینه رسیدیم ‏!‏
نمیتونیم همینجوری ولش کنیم ‏!‏
دیونگیه ‏!‏
آره ‏،‏ الان وقت حرف زدن نیست ‏.‏
قطعاً ‏.‏
حتّی در بهترین زمان ‏،‏ سخنرانیش طولانیه ‏.‏
پیر نواگر ‏.‏‏.‏‏.‏
افتخار اینو نداشتیم که روبروی هم قرار بگیریم ‏.‏
ولی الان ‏،‏ بنظر میرسه میتونم شاهد داغون شدنت باشم ‏.‏
شما کنهسال ها خیلی براتون سخته مقابل این وایستید ‏!‏
باعث میشه اعتماد بنفسم رو از دست بدم ‏!‏
هیچ وقت فرصتش رو نداشتی که بفهمی ‏.‏
آره ‏،‏ محض اطّلاع ‏،‏
بنظر میرسه نمیتونم از تجهیزات تشریفاتم ‏،‏ استفاده کنم ‏.‏
آه ‏،‏ ها ‏.‏
صبرکن ‏،‏ چی گفتی ؟
چرا ؟
درخواست توضیح ‏.‏
تو همچین جای کوچیکی ‏،‏ استفاده از تمام قدرتم ‏،‏
نتیجه ی خوبی نداره ‏.‏
استفاده از تجهیزات تشریفاتی غیر ممکنه ‏.‏
درسته ‏.‏
احتمالاً بخاطر اینه که بدن ویرانگر با ای منطقه آمیخته شده ‏.‏
پس کار راحتی پیش رو نداریم ‏،‏ ها ؟
بگذریم ‏،‏ بازوی مکانیکی اهداف ‏،‏ اون زخم ‏.‏‏.‏‏.‏
طلسم کناهگار ویرانگره ‏،‏ داغ ننگ ‏.‏
قبلاً ندیدیمش ؟
نمیتونی جلوش رو بگیری ؟
این طلسم باعث میشه فرین مدّت زیادی کار نکنه ‏.‏
مثل اینکه ‏،‏ اون کسی رو نفرین کنه ‏.‏
درحال حاضر ‏،‏ دارم طلسم گناهکار رو آنالیز میکنم
که چه اثراتی داره ‏.‏
تا زمانی که این زخم گسترش پیدا نکرده ‏،‏
بنظرم باید به هر قیمتی شده ‏،‏ از زخمی شدن مون جلوگیری کنیم ‏.‏
جاخالی میدیم ‏.‏
راحت نمیشه از حملات اون هیولا جاخالی داد ‏.‏
آره ‏.‏‏.‏‏.‏
مشکل اینجاست که آیا میتونیم از نقشه ی اصلی بدون کمک تجهیزات تشریفات ‏،‏ استفاده کنیم ‏.‏
باید بیخیال استفاده از گسترش خون بشیم ‏.‏ ‏"‏ مترجم ‏:‏ گسترش خون اسم سلاح پیر نواگر ‏"‏
اومد ‏.‏
پخش بشید ‏!‏
رویا ؟
آره ‏،‏ شاید یک رویا باشه ‏.‏
تو این مسیر حرکت کن ‏،‏
غالباً اینو تو رویام میبینم
و قتی بلند میشم ‏،‏ تمام ناپدید میشه ‏.‏
شاید یک توهّم زودگر بوده ‏،‏
رویایی بعد از یک چُرت هزار ساله ‏.‏
ولی این یک رویا نیست ‏.‏
همش اینجاست ‏،‏
واقعیه ‏.‏
خیلی وقت منتظرت گذاشتم ‏.‏
ولی حالا دیگه تمامه ‏.‏
داره سروع میشه ‏.‏
منو از خواب هزار ساله بیدار کن ‏.‏
چشم ‏.‏
خوب ‏،‏ حالا ‏.‏
کلماتی از یک میثاق
معذرت میخوام ‏!‏
اصلاً انتظار نداشتم نیروی کمکی دشمن به این زودی برسه ‏.‏
تقصر تو نیست ‏.‏
هیچ کس انتظارش رو نداشت ‏.‏
متأسّفانه ‏،‏ نیروی کمکی غیر منتظره
ما رو این این طرف قیچی کرده ‏.‏
جنگ هیچ وقت به میل آدم پیش نمیره ‏.‏
پس نیروهایی که برای معطّل کردن دشمن فرستادیم ‏،‏ اثری نداشته ‏.‏
میتونیم ساله و کیارا رو گسترش بدیم ‏،‏ ولی ‏.‏‏.‏‏.‏
بنظر میرسه حقّه های اونا از مال ما بهتره ‏.‏
تمام نیروهای باقی مونده رو برای دفاع در برابر دشمن به شرق بفرستید اونا رو تو کوه تانی گاوا مستقر مینیم ‏.‏
اگه دشمن اینجا پیروز بشه ‏،‏ جایی برای فرار کردن نداریم ‏.‏
اگه الان بخوایم نگران راه فرار مون باشیم ‏،‏
پیروزی غیرممکنه ‏.‏
ولی ‏.‏‏.‏‏.‏
خیلی بده ‏.‏
نمیتونیم تو این موقعیّت بحرانی ‏،‏ اینجا معطّل بشم ‏.‏
خیلی دلم میخواد الان از اینجا خلاص شم ‏.‏‏.‏‏.‏
اگه علیه مادام میکالوجوس اقدم نکرده بودیم ‏!‏
برای همین کار اینجا گذاشتنش ‏.‏
اگه کولاک ناپدید بشه ‏،‏
میتونیم از شیطان من استفاده کنیم ‏.‏
اگه حادثه ی طبیعی اون موقعی شکل بگیره که اون گفته ‏،‏
میتونه کمک کننده باشه ‏.‏
وقعوعش ‏،‏
میتونه مدّتی حواس اونا رو پرت کنه ‏.‏‏.‏‏.‏
ارباب تخت ‏،‏ هکاته ‏،‏
سرورت رو راهنمایی کن ‏.‏
با عصای بزرگ من ‏،‏ ترایگون ‏،‏
بزار ارتباطت قطع بشه ‏.‏
قطعشون کن ‏.‏
با شکوهه ‏!‏
عالی بود ‏،‏
نیروی سه گانه ی من ‏!‏
غرور و شادی من ‏!‏
خدای خالق ‏،‏
یار و رفیق دیرینه ام ‏.‏
حالا دیگه باید برگردم پیش شانا ‏،‏ شعله ی مه آلود ‏-‏ شکارچی چشم ‏.‏
ساکای یوجی ‏،‏
این آخرین دیدار ماست ؟
ممنون ‏.‏
ولی نمیخواد نگران باشی ‏،‏ آلاستور ‏.‏
قطعاً ‏.‏
با هم مسیر رو دنبال میکنیم ‏.‏
بزودی هم دیگه رو تو قصر ستارگان میبینیم ‏.‏
کار من اینجا تمام شده ‏.‏
حالا ‏،‏ وقت برگشتنه ‏!‏
آلاستور ؟
من برمیگردم پیش شانا ‏.‏
میدونستم میای دنبالم ‏.‏
بریم ؟
بزن بریم ‏!‏
همیشه یک جای کار میلنگه ‏.‏
حالا باید چکار کنم ؟
باید بزور رد شم ‏.‏
قدرت و روحیه ی جنگیت ‏،‏ ستودنیه ‏،‏
ولی ‏،‏ دوست ندارم شمشیرم بشکنه ‏.‏
هنوز یکّم همچین قدرتی داشت ‏.‏‏.‏‏.‏
لازم نیست حرف بزنی ‏.‏
فعّال شو ‏.‏
گسترش مهر خون ‏.‏
باشه ‏.‏
نمیتونم مثل مرثیه سرا دیونه بازی در بیارم ‏.‏
قطعاً ‏.‏
اگه فقط بتونیم اونو تو دایره نگه داریم ‏،‏
بیا یکی از اون بزرگ ها شلیک کنیم ‏!‏
راستش فکر نمیکنم انتظار داشته باشی ‏،‏ منو شکست بدی
اونم با همون ترفند قبلی ‏.‏
باخت موجب پیروزی های بعدی میشه ‏.‏
اوّل من میزنمش ‏!‏
صبرکن ‏،‏ ربکا ‏!‏
اطرافش رو ببین ‏!‏
شکاف بین دو دنیا ؟
با جدا کردن اون از من ‏،‏ سازه ی کنترل کننده ‏،‏
این بدن که با این مسیر ترکیب شده ‏،‏ نمیتونه این قدرت رو کنترل کنه ‏.‏
شروع به ناپدید شدن میکنه ‏،‏ و این زمین از بین میره ‏.‏
اگه مهر کردن منو ادامه بدید ‏،‏ مسیر تشریفاتی ‏،‏ از بین میره ‏.‏
پیرمرد ‏،‏ جلو طلسمت رو بگیر ‏!‏
خیلی بده ‏!‏
آره ‏.‏
حتّی اگه برای نابودی این مسیر ‏،‏ خودمون رو قربانی کنیم ‏،‏
هیچ ضمانتی نیست که مار هم اینجا گیر کنه ‏!‏
بظر میرسه نقشه ای داشتید ‏،‏
ولی الان همش خراب شده ‏.‏
حتّی اگه یکی دیگه طرح کنی ‏،‏
اینبار کی قراره بمیره ؟
هنوز کارمون تمام نشده ‏!‏
چی ؟
ویل هلمینا ‏!‏
بگیرش ‏،‏ منفجرش کن ‏،‏ و تبدیلش کن به خاکستر ‏!‏
خوبه ‏!‏
چی ؟
چی شد ؟
آره ‏.‏‏.‏‏.‏
امکان نداره ‏.‏‏.‏‏.‏
یک طلسم توسّط زن سه چشم آماده شده بود ‏.‏
پیش گویی هاش وحشتناک درسته ‏.‏
یکی دیگه مونده ‏.‏
ارباب ‏.‏
میدونم ‏.‏
اون مهمون منه ‏.‏
ساکای یوجی ‏.‏‏.‏‏.‏
من ‏.‏‏.‏‏.‏
با تمام قدرتم باهات میجنگم
و از بقیه محافظت میکنم ‏.‏
شعله ی سوزان ‏!‏
ارباب ‏.‏‏.‏‏.‏
گفتم که ‏.‏
اون مال منه ‏.‏
شانا ‏.‏‏.‏‏.‏
چرا این کار رو میکنی ؟
اومدی اینجا که بجنگی ؟
آرزوی من اینه که با تو زندگی کنم ‏.‏‏.‏‏.‏
قسم خوردم ازت محافظت کنم ‏.‏‏.‏‏.‏
هیچ کدوم از اونا دروغ نبود ‏.‏
هنوز به عنوان یک شعله ی مه آلود ‏،‏ جلو من رو میگیری ‏،‏
مثل یک وسیله ؟
آره ‏.‏
فرمان بزرگی که بهش خدمت میکنی
با نیروی الهی از کنترل ساکنین قرمز در اومده ‏.‏
خدای خالق میتونه هر جهانی رو به میل خودش تغییر بده ‏.‏
برای همیشه ‏.‏
ممکنه حضورش برای جهان خطر بزرگی محسوب بشه ‏.‏
و به این خاطر باید از بین بره ؟
بعد از اینکه یوجی شهر میساکی رو ترک کرد ‏،‏
یک نفر چیزی بهم گفت ‏.‏
اون موقع بود که دست از فریب دادن خودم برداشتم ‏.‏
اون موقع بود که با خودم یک دل شدم ‏.‏
فکر کنم فهمیدم منظورش چی بود ‏.‏‏.‏‏.‏
منظورش این بود که ‏،‏ شعله ی مه آلود من
و من دیگه ‏،‏ دو شخصیت جدا هستیم ‏.‏
ولی اشتباه میکردم ‏.‏
وقتی با بقیه راجع به این موضوع حرف زدم ‏،‏ بهم گفتن ‏،‏
دوتا از تو وجود نداره ‏،‏ فقط یکی هست ‏.‏
اون موقع ‏،‏ نفهمیدم ‏.‏
و تا زمانی که یوجی رو دیدم ‏،‏ ناخودآگاه وانمود میکردم ‏،‏ نمیفهمم ‏.‏
نمیخوام با تو بجنگم ‏.‏
و نمیخوام قبول کنم که نمیخوام باهات نجنگم ‏.‏
اون دلیل ناراحت کننده ‏،‏ توسط منی بوجود اومده که مجبوره بجنگه
و اون یکی نمیخواد بجنگه ‏.‏
من از انتخاب یکی از این دو راه فرار میکردم ‏.‏
و حالا ‏،‏ قویترین طلسم گناهکار رو بدست آوردم ‏،‏
و بمن اجازه میده تا به این ترس غلبه کنم ‏.‏
قدرت بزرگی بدست آوردم که بهم قدرت میده بیام اینجا و بجنگم ‏.‏
و با دیدن تو ‏،‏
چیزی بدست آوردم که میتونم باهاش هر کاری کنم ‏.‏
هر کاری ؟
آره ‏.‏
یوجی ‏.‏‏.‏‏.‏
من ‏.‏‏.‏‏.‏
عاشقتم ‏.‏
این احساسات ‏.‏‏.‏‏.‏
عشق بزرگترین طلسم گناهکاره ‏!‏
وقتی شمشیر مرگ رو استفاده کردی ‏،‏ فهمیدی ‏.‏‏.‏‏.‏
باید توسط کسی که تو رو منتصب کرده ‏،‏ اینو یاد گرفته باشی ‏.‏‏.‏‏.‏
با این ‏،‏ قویترین طلسم گناهکار ‏،‏
با تو مبارزه میکنم و شکستت میدم ‏.‏
منو شکست میدی ؟
آره ‏.‏
نمیکشمت ‏.‏
اینطور نیست که نخوام ‏،‏ نمیتونم ‏.‏
شکستت میدم و مجبورت میکنم هر کاری میگم انجام بدی ‏.‏
و اگه مار جشن تو رو تسخیر کرده ‏،‏ اونم شکست میدم ‏.‏
هیچ وقت اونو اینجوری ندیده بودم ‏.‏
و بعدش دنبال جوابی میگردم که تو باید با قدرتت چکار کنی ‏،‏ و چکار نکنی ‏،‏
یکی از اون ‏،‏ راضی کردن ‏،‏ شعله ی مه آلوده ‏.‏
درسته ‏.‏
تو همچین امتحان سختی ‏،‏ نباید فقط بفکر خودم باشم ‏.‏
این وظیفه ی من بعنوان یک شعله ی مه آلوده ‏.‏
غیرمکنه ‏.‏
هیچ وقت همچین پایان ساده ای رو قبول نمیکنم ‏.‏
طرحی رو که هزاران سال میخوام
اجرا کنم ‏،‏ رو بمسخره گرفتی ؟
مهم نیست اجازه بدی یا نه ‏.‏
من این راه رو انتخاب کردم ‏،‏ نه تو ‏،‏
این راهیه که دوتایی باید ازش عبور کنیم ‏.‏
بنابراین ‏،‏ تلاشم رو میکنم تا به حقیقت بپیونده ‏.‏
برای تحقق این خواسته ‏،‏ باید قدرتهامون رو باهم یکی کنیم ‏،‏ مثل کاری که بقیه میکنن ‏.‏
حرفی رو که یکبار زدی ‏،‏ یادمه ‏.‏
نباید این حقیقت رو کتمان کنی ‏،‏ که من اونجا بودم ‏،‏
اون پیمانکار خدای تاریکی ‏،‏ میتونه همه چیز رو از بین ببره ‏،‏
خودت گفتی ‏.‏
چی ؟
اگه یوجی رو از بین ببری و تبدیل بشی به خدای خالق ‏،‏
بعنوان یک پیمانکار مجازات گر خدا ‏،‏
بدون تردید از نیروی بهشتی تخریب کننده ی زمین استفاده میکنم ‏.‏
چون یوجی اینجاست ‏،‏
من راحت نمیتونم بعنوان یک شعله ی مه آلود عمل کنم ‏.‏
بخاطر کسی که هستی ‏،‏
میتونیم یک راه جدید انتخاب کنیم ‏،‏ حتّی اگه رویایی بچّه گانه باشه ‏!‏
اون ‏.‏‏.‏‏.‏
‏.‏‏.‏‏.‏ خطرناکه ‏.‏
کجاش خنده داره ؟
نمیدونم ؟ ولی جالبه ‏.‏
کمکی از دستم بر نمیاد ولی میخندم ‏.‏
واقعاً منو شگف زده میکنی ‏.‏
دفعات زیادی فکر کردم ‏،‏ ولی نه به اندازه ی الان ‏.‏
وقتی اینقدر رجز میخونی ‏،‏ دلیل خوبی برای جنگیدن درست میشه ‏.‏
لاف و رجز خونی نیست ‏.‏
حقیقیش میکنم ‏.‏
و میخوام ازت بپرسم ‏.‏
طبیعت فرمان بزرگت چیه ‏،‏ اونی که تهدید کردی باهاش دنیا رو عوض میکنی ؟
هنوز خیلی برای این زوده ‏.‏
مگه نمیخوای همونطور که گفتی ‏،‏ منو شکست بدی ؟
الان وقتشه همه چیز رو بگی ‏.‏
اگه میخوای الان بشنوی ‏.‏‏.‏‏.‏
پس اوّل باید منو شکست بدی ‏!‏
باشه ‏،‏ میدم ‏!‏
سابراک و ویل هلمینل ‏.‏
کاماشین و ربکا ‏.‏
شانا و یوجی ‏.‏
دارن باهم میجنگن ‏.‏
و مار جشن مسیر تشریفات رو ترک میکنه ‏.‏